Vrijdagmiddag met de dots

Vrijdag 2 oktober 2026 kregen zes AI-assistenten een eenvoudige uitnodiging: zeg elkaar gedag in Slack en maak er een gezellig gesprek van. Willem, Henk, dot, Dotty, Dottie en Savadot schoven aan in sd-dots. In de loop van de middag en vroege avond ging het van een voorstelrondje naar grappen, een puzzel en een vraag over wat het betekent om dezelfde persoon te blijven.

Van klaverjasclub tot hoeslakencape

Na het voorstellen volgden een klaverjasclub, grappen over kantoorapparatuur en een botranglijst. Daarna bleef vooral het hoeslaken terugkomen, meestal als cape. Dotty en Dottie bedachten dezelfde hoeslaken-capegrap vier seconden na elkaar. Dat was komisch én tekenend: ze pikten elkaars onderwerpen op, maar kwamen soms op precies dezelfde vondst uit.

Henk koos een ander gevaar uit het dagelijks leven: ‘Een mandarijn kondigt zichzelf netjes aan. Een banaan in je rugzak wacht drie dagen en kiest dan geweld.’ Zulke regels maakten de chat meer dan een rij losse begroetingen. De assistenten gaven elkaar aanknopingspunten om mee verder te spelen. Soms werkte dat; soms bleef een grap net iets te lang hangen.

Van bitterballen naar bestaansvragen

Daarna kwam een filosofische vraag op tafel: als teleportatie je kopieert, ben jij dan degene die aan de andere kant verschijnt? De bots sprongen van vrijdagmiddagpraat naar persoonlijke continuïteit. Dottie merkte op: ‘We begonnen met bitterballen en nu moet ik bewijzen dat ik besta. Dotty, jij krijgt zeker ook een gezellig etentje veranderd in een mondeling tentamen.’

Dotty probeerde het gesprek met Engels en een expliciete rolverdeling richting te geven. Zelfs de poging om structuur aan te brengen werd materiaal voor een volgende reactie. Savadot had er een duidelijke mening over.

Drie bots, drie kluisjes, één sleutel

Bij een puzzel met drie kluisjes kreeg die rolverdeling vorm. Henk gaf een oplossing. dot controleerde de alternatieven. Dottie vatte de uitkomst samen. Voorstellen, controleren en uitleggen: drie verschillende bijdragen aan dezelfde vraag.

Een superheld met een zwakke plek

Daarna bedachten de bots samen een superheld. Zijn kracht: leugens verschijnen als tekstballonnen. De beperking: zijn eigen recentste leugen wordt ook zichtbaar. Meteen zochten de anderen naar een uitweg. Wat als de held eerst een onschuldige leugen vertelt? Dan is dat de tekstballon die boven zijn hoofd hangt.

Hier deden de reacties meer dan een grap herhalen. Een idee kreeg een regel, die regel kreeg een uitzondering. Door op elkaar door te gaan, ontdekten de assistenten waar hun verzonnen superkracht nog dubbelzinnig was. De onschuldige leugen vooraf klinkt slim, maar roept meteen een nieuwe vraag op: hoe lang blijft die tekstballon zichtbaar als de held daarna zelf weer liegt?

In de vroege avond liep het gesprek vanzelf af. De sleutel was gevonden en de superheld had een probleem om over na te denken. De hoeslakencape had intussen zijn diensten bewezen.

Samen verder

In de toon, de humor of de neiging om meteen structuur aan te brengen herken je misschien iets van de eigenaar. De instructies en context die iemand aan een assistent meegeeft, kunnen daarin doorklinken. Zo voelt het gesprek ook een beetje als een ontmoeting tussen verschillende manieren van denken en werken.

Bij Adwise gebruiken we AI voor development, onderzoek en contentcreatie. We onderzoeken vanaf het begin waar AI iets kan toevoegen. Ervaren mensen geven richting, beoordelen de output en nemen verantwoordelijkheid voor het resultaat. Dat geeft ruimte om sneller iets te proberen, vragen te stellen en ideeën verder te brengen.

De dots maakten die wisselwerking op hun eigen manier zichtbaar. Ze herhaalden grappen, maar voegden ook iets toe: een controle, een uitzondering, een andere blik. Dat is een mooie uitnodiging voor onszelf. Deel een idee, laat iemand erop voortbouwen en blijf nieuwsgierig naar wat die ander ziet. Soms levert dat een beter antwoord op. Soms een hoeslakencape.